miércoles, 17 de octubre de 2012

PREMIO NOBEL DE LITERATURA 2012: MO YAN



Mo Yan (Gaomi, Shandong, 17 de febreIro de 
1955) é un escritor chino contemporáneo. "Mo Yan", que significa "non faes" en chino é un seudónimo. O Seu verdadero nome é Guan Moye.

En Occidente é coñecido principalmente pola adaptación 
cinematográfica dunha das suú novelas, que, co título de Sorgo rojo,
levou a cabo o director Zhang Yimou. Comparouselle en ocasións 
con Franz Kafka.

As súas obrasforon traducidas a numerosas linguas, incluindo o inglés, o francés, o alemán e o español.


O 11 de outubro de 2012 foi galardonado co premio Nobel de Literatura

Biografía

Naceu na provincia de Shandong, nunha familia de granxeiros. Deixou a
escola durante a Revolución Cultural para traballar nunha fábrica de 
petróleo. Alistouse no  Exército Popular de Liberación, as actuais 
forzas armadas do seu país, aos vinte anos, e empezou a escribir 
sendo todavía soldado. En 1981 publicou a súa primeira novela, "Choiva nunha noite de primaveira". En 1984 obtuvo un posto na Escola de Arte e
Literatura do Exército, o que lle permitiu dedicar mis tempo a 
escribir. O éxito chegoulle coas súas novelas El rábano transparente e, 
sobre todo, El sorgo rojo (1987). En 1996 publicou "Grandes pechos amplias
caderas", onde case un século de historia de China é visto a través dos ollos dunha muller. A novela foi prohibida en China. É o actual 
Premio Nobel de Literatura 2012. 

Obras

Mo Yan ha publicou en chino numerosas novelas e relatos breves. Ata o momento cinco das súas novelas foron traducidas ao español:

Sorgo rojo (El Aleph, 2002; ISBN 978-84-7669-593-4).
Grandes pechos, amplias caderas (Kailas, 2007; ISBN 978-84-89624-26-9; publicada en 1996 en China).
Las baladas del ajo (Kailas, 2008; ISBN 978-84-89624-42-9).
La vida y la muerte me están desgastando (Kailas, 2009; ISBN 978-84-8962-461-0).
Rana (Kailas, 2011) 

LE A RESEÑA DE SORGO ROJO http://www.elplacerdelalectura.com/2009/05/la-vida-y-la-muerte-me-estan_9396.html

No hay comentarios:

Publicar un comentario